OFF - Uwaga + rozm.
Choreografia konstruowana na zasadzie bodziec – reakcja, gdzie bodźcem dla tancerza są barwy. Ciało tancerza - to nośnik barwy i jej wpływu na motorykę, emocje, zachowanie. Muzyka – pomaga doznawać barwy, czasem potęguje, a czasem zniekształca ich działanie. Choreografia - wyznacza diagram, kontury wrażenia barwnego – ruchowego. Scenografia rysuje przestrzeń eksperymentu. W przestrzeń instalacji wpuszczamy za pomocą dźwięku kolory: biały, żółty, zielony….kolory te wypełniają ciała tancerzy wyzwalając w nich określone zachowania. Wszystko co widzimy w ruchu: relacje, dynamika, przepływ ruchu, wynika z treści jakie dla tancerza niesie dany kolor. CAŁY ŚWIAT wypełniony jest falami elektromagnetycznymi. Fale elektromagnetyczne nie mają koloru, to Siatkówka oka odbiera światło wywołując w mózgu wrażenie barwne. Barwa jest wrażeniem powstającym w mózgu. Światło nie ma jasności. Jasność jest wrażeniem powstającym w mózgu. Światło nie ma nasycenia. Nasycenie jest wrażeniem powstającym w mózgu. Barwy, jasności i nasycenia nie można zobaczyć osobno. To kompleksowe wrażenie to kolor. Wrażenie koloru jest doświadczeniem subiektywnym. Podobieństwo reakcji na światło wynika ze wspólnej wszystkim ludziom struktury psychofizjologicznej. Z jaką emocją wiąże się dla ciebie pojęcie „czerwonego”, „żółtego”, „białego”… zależy od twojego doświadczenia ,a także korekty czyli oceny sytuacji „tu i teraz”, jest też konsekwencją przynależności do określonej kultury, społeczności. Ludzki mózg jest artefaktem kulturowym. Trzeba zrozumieć, że KOLOR dzięki swej konsystencji, którą nasze spojrzenie śledzi i zawłaszcza, jest od razu pewnym rozwinięciem naszego bytu motorycznego. Zjawiska barwne powodują określone stany emocjonalne, wpływając pośrednio na zachowanie się ludzi. Emocje nie są twoimi reakcjami na świat, są twoimi konstrukcjami świata. Lisa Barrett