Kto pamięta o Juliuszu Osterwie? W teatrze – wszyscy, a poza nim? Nieliczni. To postać historyczna, zasłużony reformator polskiego teatru, jeden z najwybitniejszych aktorów polskiej sceny. Człowiek z krwi i kości – artysta zmagający się z codziennością, pełen rozterek, pragnień, wątpliwości i wizji. Marzyciel, który pokazuje, że warto dążyć do obranego celu, nawet gdy droga jest trudna i wyboista. Postać fascynująca i złożona: aktor-społecznik, mistyk, pedagog, wizjoner. Życiorys Juliusza Osterwy to barwna opowieść sama w sobie. Jej bohater – popularny, odnoszący sukcesy w teatrach krakowskich i warszawskich, młody i przystojny aktor – poświęca większość czasu i energii na stworzenie własnego teatru: laboratoryjnego teatru Reduta. Teatr ten był zaprzeczeniem ówczesnych praktyk i nie mieścił się w tym, co dziś nazwalibyśmy głównym nurtem życia kulturalnego. Osterwa pragnął zreformować teatr, wprowadzając nowy etos pracy – zespołowej i odpowiedzialnej. Traktował zawód aktora jako misję niemalże kapłańską. Chciał wyeliminować teatralną sztampę i bylejakość. Czy to zamierzenie miało szansę się powieść? Czy dziś jego idee są przestarzałe, czy może wciąż zaskakują i inspirują? Czy Osterwa to szaleniec, czy śmiały reformator? Pragniemy przyjrzeć się Osterwie jako człowiekowi – aktorowi, mężowi, ojcu – i choćby na chwilę zanurzyć się w jego artystycznej wizji. Daniel Salman – raz w tonie komediowym, niemal stand-upowym, a czasem w pełni dramatycznym, snuje opowieść o teatrze. Korzysta z bogactwa stylów teatralnych, sięga po nowoczesne media, tworzy kameralną atmosferę, przełamując granicę między sceną a widownią. W jednej chwili widzowie przenoszą się do teatru dwudziestolecia międzywojennego, by zaraz potem znaleźć się we współczesności i porozmawiać o priorytetach, znaczeniu teatru oraz jego sile oddziaływania na człowieka.